17-11-07

Zaterdag 17 november 2007

Als mensen horen dat ik naar Santiago de Compostela vertrek, op een feestje bijvoorbeeld,, is de eerste vraag bijna altijd “waarom”.  Ik antwoord dan steevast : “op bedevaart”.
De meeste mensen herhalen dan hun vraag “maar waarom?”.  Gisteren had ik het geluk iemand te ontmoeten die dat meteen begreep.  

Een man vertelde me zijn verhaal, over hoe hij twintig jaar terug, met een vriend een paar weken naar de Orkney Eilanden op vakantie ging en hoe hij alles daar beleefd had.  Van de beleving van zijn vriend sprak hij niet, maar ik denk dat hij wel goed wist dat zijn vriend dat ook zo intens beleefd had als hij vermits die vriend hem onlangs had opgebeld met de vraag om nog eens naar daar te gaan.
We hadden het ook over mensen tegenkomen onderweg op zo’n momenten, op zo’n plaatsen, en met hen een eind weegs gaan.  “Compagnon de route”, noemen ze dat in het Frans zei hij, “mensen die in je leven komen, een eind meegaan en dan weer weggaan.”
”En voor hen is dat net hetzelfde, jij komt in hun leven, gaat een eind mee en dan weer weg,”
“Inderdaad !”

Gisterenavond had ik een compagnon de route.  Het ga je goed mijn vriend !

14:49 Gepost door Ooggetuige | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Hoi Luc,

Een mooi moment voor je, iemand die je zo dadelijk begrijpt kom je niet alle dagen tegen.
Ik hoop voor je dat je er nog veel mag treffen.

Gepost door: pascale | 19-11-07

De commentaren zijn gesloten.