08-11-07

Donderdag 8 november 2007

Vanavond opnieuw gaan wandelen, volledig bepakt en gezakt, met wind en buien er gratis bovenop.  Mij hoor je niet klagen, het is ideaal om te oefenen. 
Het gaat heel goed, stapperdestap, kilometer na kilometer, tot op weer drie kilometer van huis.  Mijn hoofd wordt ijl, ik krijg een hol gevoel in de buik en ik begin te trillen.  Ik ken het maar al te goed : suikertekort.  In feite zou ik moeten stoppen en koeken eten, maar ik zie het niet zitten in de regen om het uit mijn rugzak te halen, zo vlak bij huis.  Nog even doorbijten en ik ben er. 
Ik zie mezelf chocoladeijs eten, overgoten met chocoladesaus en slagroom, melk drinken met daarin kindersuiker, zoveel dat de melk beige kleurt, met een schijfje marsepein er bij.  Wat zeg ik ? Een schijfje marsepein ? Een hele blok marsepein !  Marsepein met daarrond een chocoladelaagje.  Twee soorten chocolade, melkchocolade, en dan witte chocolade, Gesmolten witte chocolade over chocoladeijs.
Het komt niet goed.  Ik strompel thuis binnen, drink een glas frisdrank, wil een boterham smeren, maar zo ver raak ik niet.  Eerst moet ik even gaan liggen met mijn hoofd in mijn armen op de keukentafel.

23:05 Gepost door Ooggetuige | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

opletten Beter een keertje sneller even te stoppen als dat nodig is dan te lang te wachten ... Je gezondheid is belangrijker ....

Gepost door: Hilde | 18-11-07

De commentaren zijn gesloten.